|
|
Woensdag 1 april 2026 - Laatste zorgen.
Nee, dit is zeker geen 1 aprilgrap of iets wat daar voor door moet gaan. Het gaat om de laatste zorgen die je nog kunt hebben voor iemand die ook altijd voor jou gezorgd heeft en in dit geval gaat het dan om het onderhoud van graven en specifiek in mijn geval ook nog om het onderhoud van het kerkhof. Dat laatste doe ik er maar bij, niet omdat het moet maar simpelweg omdat het kan en omdat de gemeente het niet doet. Al met al vind ik het een kleine moeite en de boel ziet er dan best wat verzorgder uit.
Om bij dat laatste te beginnen: op het kerkhof waar naast m'n moeder ook andere familie ligt heeft men bedacht om elzen te plaatsen. Mooie bomen, maar de elzenproppen geven best een troep als die aan het einde van de winter en het begin van het voorjaar van de bomen vallen. Over het algemene onderhout van de begraafplaats valt niks te zeggen, want dat doen ze keurig van de gemeente maar die elzenproppen laten ze dan maar gewoon liggen. Niet alleen op de paden, maar ook op de graven en aan de ene kant hoeven ze aan die graven niks te doen maar ik vind het een kleine moeite om ook die even mee te nemen.
Kortom, ik kies er voor om de begraafplaats een paar keer met de bladblazer over te rennen en neem daarbij dus niet alleen de paden, maar ook de graven mee. Die laatsten zijn dan niet écht schoon, maar met de grove troep er af ziet het er toch weer wat anders uit. En ja, dat doe ik bij alle graven. Niet alleen bij die van onze familie. Er zijn graven die keurig bij worden gehouden, maar er zijn er ook waar al jaren niemand naar om heeft gekeken en in beide gevallen krijgen ze van mij een soort basisonderhoud. De rest is voor de familie zelf, als ze daar voor kiezen.
Ik zorg dat ik een emmer, een borstel, wat sponzen en wat schoonmaakmiddel mee heb en na het klusje met de bladblazer maak ik dan de graven van de familie even schoon. En eerlijk is eerlijk: er ligt meer familie dan ik gekend heb en daar doe ik eigenlijk niks mee. Ik loop even langs het graf van m'n moeder, van haar ouders, van m'n vaders ouders, langs dat van een aangetrouwde oom en ook nog langs het graf van de man waar ik naar vernoemd ben. Het gaat dan om de broer van m'n vader en die heb ik nooit gekend omdat hij als 17-jarige verdronk onder een trekker waarmee hij in een sloot terecht kwam, maar toch heb ik iets met de plek.
We take are of our own...
|
|
