|
|
Maandag 30 maart 2026 - Jonny Lang.
Er zitten 4 weken in een maand en dan vind ik het gevoelsmatig soms vreemd dat er maanden zijn waarin 5 Muzikale Maandagen zitten. Toch kan het en is het zelfs niet onlogisch te noemen, maar het voelt alsnog vreemd. Maargoed: vandaag geen bult met energie, wel gitaren maar chill alsof ik de zomer op deze manier bewust wil beginnen. Dat is gelul natuurlijk, maar je kunt er maar een reden voor hebben. Feitelijk is die dat het simpelweg een lekker nummer is en het daarom een plekje verdient bij dit item. Check Lie to me.
Zondag 29 maart 2026 - Tijd.
Het meest onzinnige moment is wat mij betreft weer aangebroken en dat is het verzetten van de tijd. Of die een uur vooruit of een uur terug gaat maakt me niet zo heel veel uit, al heb ik meer last van de overgang naar de zomertijd dan naar de wintertijd. In 2019 werd er Europees geregeld dat de boel zou worden afgeschaft, maar inmiddels zijn we 7 jaar verder en zit iedereen nog steeds met z'n handjes 2 keer per jaar aan ouderwetse klokken te draaien. De moderne nieuwe regelen het immers vaak zelf, maar ik heb er bijvoorbeeld zelf altijd nog 4 in huis die ik zelf handmatig aan moet passen.
Waarom is het dan onzinnig? Voor mij omdat ik zoals ik net al schreef met name last heb van de overgang naar de zomertijd, want logisch gezien is het dan een uurtje later en niks aan de hand maar gevoelsmatig is het een optelsom. Ik eet op een tijdstip wat voor de meeste mensen laat genoemd kan worden en dat is dan rond 19.30 uur. M'n lijf is daar op ingesteld en daarmee ook het ritme en conclusie: ook de tijd om te gaan koken. Dan is het van de ene op de andere dag ineens veel langer licht, ben ik met van alles bezig, krijg op een gegeven moment een hongergevoel wat aangeeft dat ik met de warme hap aan de slag moet en dan blijkt het ineens al 19.30 uur of later te zijn.
In mijn beleving is het dan nog steeds 18.30 uur en heb ik tijd genoeg, maar als ik uitgedrukt in de op dat moment werkelijke tijd tussen 19.30 en 20.30 uur nog moet gaan koken wordt m'n nacht wel héél erg kort en daar gaat het dan uiteindelijk mis. Mensen die dat onzin vinden en het gaan vergelijken met op vakantie gaan naar een oord waar het tijdsverschil nog veel groter is krijgen wat mij betreft sowieso ongelijk, want daar ga ik simpelweg niet heen en wat de tijd op een andere plek is doet er voor mij simpelweg nul toe. We leven hier in Nederland, hier wisselt de tijd en dáár heb ik last van. Dat de tijd in de VS of op tal van andere plekken anders is boeit me niet.
Relatief gezien zijn er natuurlijk veel ergere dingen die kunnen gebeuren en het gunstige is dat het in mijn geval ergens tussen een week en 2 weken wel weer opgelost is, maar het blijft onzinnig en echt mega irritant. Welke tijd maakt me niet uit, maar zet hem vast en verander het nooit meer en dan is het voor veel mensen een stuk makkelijker.
Zaterdag 28 maart 2026 - Afval.
Feitelijk had ik een afvaldag vandaag. Niet dat ik moet minderen in gewicht, maar in de zin van wat mensen zien als rommel en waar ze vervolgens van af willen. Dat begon vanmorgen al vroeg waar ik ergens in Brabant een vrachtje oude pallets op mocht halen. Voor degene waar ik ze ophaal is het afval maar voor mij zijn het deels bruikbare pallets, deels wordt het aanmaakhout en deels is het brandstof voor de vuurkorven bij vrienden die daar vrijwel altijd branden als ze buiten zitten. In een aantal gevallen worden planken nog opnieuw gebruikt om een andere pallet repareren en zo gaat alles wel op.

Het vreemdste vind ik dan altijd nog als het over afval gaat, dat de zakelijke klant moet betalen voor het afvoeren van dit soort dingen terwijl de particulier er gratis van af komen door het bijvoorbeeld in te leveren bij een milieustraat. Ik meen dat je hier bij de AVRI op dit moment per keer tot 2 kuub gratis hout mag storten. Meer mag ook, maar dan moet je er wel voor gaan betalen. Afval is handel, het levert geld op en daarom vind ik het dus vreemd dat er voor het inzamelen ervan ook al betaalt moet worden. Maar goed, dat vang ik in een aantal gevallen dus mooi op en deze afvalinzamelaar wordt er dan best vrolijk van want als je pallets en/of aanmaakhout moet gaan kopen is dat in beide gevallen best prijzig.
Verder op de dag had ik een snipperklusje: een boom of érg grote struik (afhankelijk van hoe je het noemen wil) was drastisch terug gesnoeid en de klant was op zoek naar een oplossing om alles af te voeren. De meesten vinden die oplossing in een container, maar daar moet je ten eerste ruimte voor hebben om die te kunnen plaatsen en daarnaast tik je hier in de regio tussen de 195 en 250 euro af voor een 6-kuubs bakje en dat is toch knap geld. Ik heb alle takken versnipperd waarna de snippers gestort zijn op een parkeerplaats bij een particuliere oprit om op deze manier de vorming van modder tegen te gaan. Het hout ging naar hetzelfde adres en is nog dezelfde dag verwerkt tot stookhout.
Op deze manier zijn er feitelijk 3 mensen blij: m'n klant dat hij een stuk goedkoper van z'n probleem af is, degene waar de snippers en het hout gestort is was er blij mee en ik ben sowieso blij met het werk. Het weer zat vandaag knap mee, dus het was eigenlijk best lekker om te rommelen. Aansluitend heb ik de kapotte pallets van vanmorgen verwerkt tot aanmaakhout en die mee naar huis genomen. De gebruikte kettingzaag heeft z'n onderhoud gehad, de administratie is afgerond en ik zou bijna zeggen dat het tijd is voor een mandje, want het was een mooie maar tegelijk ook knap lange dag.
Donderdag 26 maart 2026 - Superstrak.
Qua werk is er in de staalwereld waar ik rond hobbel erg weinig standaard in de zin van standaard afmetingen en gewichten. Dat bevalt me, anders was ik al lang iets anders gaan doen maar vandaag was zo'n moment met wel wat standaard spul. De puzzels worden altijd prachtig geladen en juist in dit werk blijkt telkens weer dat niet iedereen die op een heftruck zit ook daadwerkelijk heftruckchauffeur is. Ik heb het in die zin best getroffen en dat realiseer ik me ook dagelijks, want met een standaard vrachtje moet je veilig op pad maar met een puzzel ook en dat laatste krijgt gewoon niet iedereen voor elkaar.
Vandaag was het allemaal redelijk standaard te noemen: 8 zware pallets voor een klant, 3 adressen met een enkele pallet als levering en een klein plaatje met ook een losse bestemming. De kunst is in dit werk om het gewicht goed te verdelen zodat je met de asdrukken van de auto altijd uit komt en vandaag ging dat eigenlijk vanzelf, maar ondanks dat het dan een makkelijke vracht is om de laden kan ik er enorm van genieten als een heftruckchauffeur nét dat beetje extra doet. De meesten klappen de boel er in en meer dan dat... ach ja, waarom zou je? Nou, omdat dit er gewoon super strak uit ziet misschien?

Het kleine beetje extra moeite willen nemen om er voor te zorgen dat de boel er netjes op staat in plaats van dat het er op gegooid is wordt in dit soort gevallen als normaal beschouwd en ik kan daar serieus enorm van genieten. Het is uiteindelijk niet alleen het zicht, maar ook een stukje veiligheid als alles er recht en strak op staat. Uiteraard gaat er over zo'n vracht voor vertrek nog een hele partij spanbanden, maar veiligheid begint gewoon met zo'n basis. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor iedereen op de weg om me heen want je moet er niet aan denken als de bende om wat voor reden dan ook ineens op straat ligt.
Woensdag 25 maart 2026 - Upgrade.
Goed, het plaatje klopt dan misschien niet 100% maar een upgrade is in dit geval ook een update en eigenlijk ook best wel een flinke. De basis is de nieuwe vrachtwagen die er aan zit te komen en die komt inmiddels best al wel dichtbij. Helaas niet in absolute afstand, want ik zou graag met regelmaat wat foto's maken tijdens het bouwen van de laadbak maar dat gaat niet aangezien hij bij een bedrijf staat wat zo'n beetje 140 km enkele reis verderop zit en 'even' een paar keer tijdens het bouwproces heen en weer is dan niet echt een optie en daarnaast vraag ik me af of het betreffende bedrijf daar wel op zit te wachten. Hoe dan ook: ik wil er wel een keer heen tijdens het bouwen en ga daar binnenkort ook wel eens voor bellen, maar dat laat nog even op zich wachten.
Maar goed, die update cq upgrade gaat in dit geval over alle onderwerpen onder het kopje 'Werk' in het menu namelijk P. Daemen BV, AWS en Scania. Er is hier en daar qua tekst wat aangepast, maar de grootste verandering zit hem in de gebruikte foto's. Die zijn wat meer up to date, al zijn de meesten dan niet meer van mezelf maar van een website of social media platform. Kwalitatief zijn ze in ieder geval een stuk beter dan de foto's die ik ooit met m'n eerste digitale fotocamera maakte en het gaat om het verhaal, niet om wie de foto's gemaakt heeft. Vandaar deze keus.
Verder is er onderaan bij Scania een deel geschiedenis aan vast geplakt en daar staan de auto's die ik tot nu toe in het staaltransport gereden heb. Een beetje nostalgie kan geen kwaad lijkt me en uiteraard komen daar ook de foto's van de nieuwe auto terecht. Dat is... als ik die krijg of gemaakt kan krijgen natuurlijk. Hoe dan ook is het een grotere aanpassing geworden dan ik in eerste instantie dacht, maar dat mag de pret niet drukken.
Maandag 23 maart 2026 - Bourbon Brothers.
Orlando, Florida. Dat is de uitvalsbasis van deze band en als je de sound hoort kan dat ook niet missen, want feitelijk is het gewoon onvervalste Southern Rock. Niks geen ingewikkeld gedoe, gewoon wat zang, gitaren en drums en het is gewoon lekker. Check The sound of rock and roll.
Zondag 22 maart 2026 - Ook klaar.
Toen ik gisteren over chill rondhangen schreef had ik eigenlijk al wel een vermoeden dat dit niet zo zou gaan lukken en vandaag werd m'n gelijk daarin bewezen. Het lekkere hiervan is dat er weer iets afgerond is of in ieder geval zo goed als afgerond, want de voorraad aanmaakhout was best aan het slinken en nu dit klaar is kan ik aan het einde van het stookseizoen het laatste restje aanvullen en dan zit alles al vol voor het volgende seizoen. In de meeste gevallen gaat de houtkachel in oktober weer aan en ik hoef me dan over alle maten aanmaakhout tot ergens eind december geen enkele zorgen te maken.




De gitterbox zit vol met grove stukken die in elke gewenste maat gehakt kunnen worden en de bakken met midden en klein aanmaakhout zitten volledig vol. Daarnaast worden zoals je kunt zien ook reststukjes volledig gebruikt. In dit geval bleef er van de zachte stukken hout telkens een klein stukje over en dat is verwerkt tot de 'lucifers' in de pot. Het gaat in dit geval om hout wat lekker snel vlam vat en zeker in deze afmetingen krijg je met 1 aanmaakblokje de kachel dan heel makkelijk aan. Weer iets afgerond en ik ben er blij mee :)
Zaterdag 21 maart 2026 - Volle zaterdag.
Het mooie is dat ik de enige ben die m'n agenda invult, dus letterlijk ook de enige ben die beslist of ik iets ga doen of niet en toch krijg ik het soms voor elkaar om een dag voller dan vol te drukken met van alles en nog wat. Gewoon omdat het op dat moment dan zo het beste uit komt en feitelijk was vandaag zo'n dag. Tijd kun je simpelweg maar één keer invullen en benutten, dus is het in mijn beleving een kwestie van daar het beste van maken.
Over dat laatste: ik had er gisteren al meer last van dan vandaag en toen ging het eigenlijk om de geboortedag van m'n moeder, maar vandaag zou Kajsa's verjaardag zijn. Ze zou 49 worden, maar kwam helaas niet verder dan 32 en misschien komt het omdat die 2 dagen elkaar opvolgen, maar het blijft jaarlijks een dingetje waarbij er een man(netje) met een hamer(tje) langs komt. Feit blijf dat hij langs komt en aan de ene kant is het mooi om echte liefde gekend te hebben, aan de andere kant blijft het een gat wat er zit wat moeilijk gevuld kan worden. Ed Sheeran heeft in zijn nummer Overpass graffity de zin "The cards where stacked against us both." zitten en feitelijk is dat hele nummer qua gevoel de spijker op z'n kop. Misschien was dit wel de reden dat ik de dag onbewust vol gepropt had. Wie zal het zeggen...
Gisteren begonnen eigenlijk al de voorbereidingen voor vandaag, want ik had bij Adrie wat balken opgehaald om die te zagen en de Transit moest leeg. Die ging daarna ook direct weer 'vol' met oud ijzer en ik zet dat bewust tussen aanhalingstekens, want qua volume was het maar een klein beetje maar qua gewicht tikte het op zich wel aardig aan. Dat ging om afval uit m'n schuur in de vorm van oude zaagbladen, zaagkettingen, een oude kapot geroeste gereedschapskist, hier en daar wat plaatjes aluminium, schroeven, ringetjes, moeren, boutjes, eigenlijk van alles. Vandaag kwam daar nog het één en ander bij in de vorm van dierenbenodigdheden, want het was weer eens tijd voor een rondje voor de Stichting Sterk voor Dieren.

Gisteren sprak ik nog iemand die me voor gek verklaarde om met de huidige brandstofprijzen dit soort werk te gaan doen, maar het is vrijwilligerswerk wat in mijn ogen belangrijk is en de dieren hebben de spullen harder nodig dan ik die paar euro voor de brandstof die er vandaag in ging zitten, dus vind ik het op die manier allemaal wel prima. Het is qua afstand met dit soort rondjes allemaal prima te doen en ik hobbel geen 500+ km per rit voor deze stichting, dus ik zie het maar zo dat m'n donatie deze keer wat hoger ligt dan anders.
Na het ophalen van het voer nam ik even een kijkje op het kerkhof bij m'n moeder om te kijken hoe haar graf er bij ligt en ook om te kijken of de elzen hun proppen al (grotendeels) verloren zouden zijn. Vorig jaar kwam ik er achter dat de gemeente echt prima onderhoud uitvoert op de begraafplaats, maar dat ze het tapijt met elzenproppen gewoon laten liggen. Dat ziet er op de paden niet uit, maar ook op de graven niet en dus besloot ik toen om een keer met de bladblazer rond te lopen om het voor iedereen weer netjes te maken. Op dit moment hangen de bomen nog vol met de proppen en ligt er bijna niks op de grond, dus de boel daar aanblazen wordt nog even uitgesteld.

Zo lag het er eind maart vorig jaar bij.

Op deze manier liggen de paden er nu (21 maart 2026) bij.

De bomen hangen nog vol.
Even langs m'n pa voor een bakkie en door om het oud ijzer te kiepen bij iemand die ik nog van vroeger ken. Zijn vader had vroeger een oliehandel en deed ook in oud ijzer en ik denk dat het bij deze man ook gewoon in z'n bloed zit. Het is een keus: ik kan het hier lokaal bij de AVRI zo in een container dumpen, maar als ik toch bij m'n pa ben kan ik het ook bij die man brengen. Ik krijg er in beide gevallen niks voor, maar hij zoekt de materialen uit en levert het uiteindelijk wel voor een paar centen in en op die manier worden er meer mensen blij van dan op de eerste manier.
Aansluitend het rondje voor de stichting gemaakt, in de loop van de middag thuis en daar lag vervolgens nog een kettingzaag te wachten op wat onderhoud, een huishouden wat ook wat aandacht nodig had en op die manier is het al snel weer tijd om aan een hapje eten te gaan denken en avond te gaan vieren. Een dag met eigenlijk alleen maar nuttige dingen, maar ook dingen die een volledige dag gewoon opslokken en ondanks dat er dan veel gebeurt cq gedaan is voelt het soms alsof de dag zo snel gegaan is dat hij niet geweest is. Maar goed, ik heb natuurlijk morgen nog om een dagje chill rond te hangen.
Maandag 16 maart 2026 - Calling Cadence.
De kans dat je deze Amerikaanse band kent is echt minimaal en daar wil ik echt héél graag verandering in brengen. Ze hebben een actieve website, maar optredens staan niet gepland en er is ook weinig activiteit op hun socials. Toch vind ik dit nummer zo chill en zo mooi dat ik het op Muzikale Maandag onder de aandacht wil brengen, dus check Throw my body.
Zondag 15 maart 2026 - Einde.
Ik kreeg het eigenlijk vannacht pas mee, maar afgelopen vrijdag overleed Phil Campbell en voor degenen die de naam niks zegt: hij was van 1984 tot het einde in 2015 de gitarist van Motörhead en ging daarna door met Phil Campbell and the Basterd Sons waarin daadwerkelijk zijn zonen zaten. Volgens de berichten "overleed hij op 64-jarige leeftijd door complicaties bij een chirurgische ingreep", maar om wat voor ingreep het ging kan ik op dit moment nergens terug halen. In feite doet dat er ook niet toe, maar hoewel Motörhead als band eigenlijk tegelijk met zanger en bassist Lemmy Kilmister overleed is de band voor mij nu definitief dood omdat Phil Campbell nog het laatst levende lid was van wat voor mij de ultieme line-up van de band was.
Drummer Phil Taylor overleed op 12 november 2015, zanger en bassist Lemmy Kilmister volgde hem een goeie maand later op 28 december 2015 en daarmee hield Motörhead op te bestaan. Phil Campbell overleed als laatste overlevende lid afgelopen vrijdag op 13 maart 2026. Pure, onvervalste rock 'n roll, punt. Ik weet dat het zondag is en daarmee nog geen Muzikale Maandag, maar dit verdient een plaats apart vind ik. Van het album Rock 'n Roll uit 1987: Boogeyman.
"Ridin' shotgun in your new Transam?
Slide over for the Boogeyman!"
Vrijdag 13 maart 2026 - Klaar.
Vrijdag de 13e. Het is niet zo dat ik in het ongeluk geloof van deze dag, maar gaandeweg heb ik wel besloten dat het Holzhausen voor dit jaar gewoon klaar is. Ik kan er natuurlijk zoals ik gisteren aangaf nog een aantal stukken op stapelen en dan de punt van het dak maken omdat het dan wat meer hout oplevert, maar het risico op instorten wordt dan ook best groter en ik heb het idee (en de hoop) dat hij nu stevig genoeg is om te blijven staan, dus waarom zou ik het lot gaan tarten?


Er zal altijd ergens een klein beetje water blijven staan en dat is op zich ook geen enkel probleem. Verder komt het dak mooi net buiten de stapel waardoor water als het goed is van het dak af loopt en op de grond valt en niet op het hout aan de zijkant terecht komt. Dat gaf bij de eerste versie problemen, dus dat moet ik in ieder geval zien te voorkomen. Blij mee, hopen dat hij blijft staan en het volgende traject is het verticuteren van het gras en het inzaaien van het Happy Lawn en uiteraard het inzaaien van Bloembed 2026.
Donderdag 12 maart 2026 - Herstel.
In het update overzicht kan het op een foutje lijken dat er 2 na elkaar staan die wel héél erg op elkaar lijken, maar dat is het niet. Gisteren stortte de boel in, vandaag had ik een soort van een beetje tijd over en besloot gelijk maar opnieuw te beginnen met het opstapelen van het Holzhausen. Het punt is dat ik er anders niet aan toe kom en nu heb ik een soort van kans om het hele ding komend weekend af te ronden.


Eigenlijk is het niet de vraag hoe hoog hij kan worden, maar meer hoe hoog durf ik hem te maken zonder instortingsgevaar en het antwoord daarop is vrij makkelijk: niet zo heel veel hoger. Ik wil er nog wat stukken op leggen om de muur iets te verhogen en daarna de bobbel in het midden te maken om het water van het dak af te laten lopen. Wat mij betreft is hij dan wel klaar en kan ik er enkel het beste van hopen dat hij niet instort tijdens het drogen.
Woensdag 11 maart 2026 - Jammer.
Vandaag heb ik het restant van het hout gekloofd, dus ging ik verder met bouwen alleen kwam de muur een klein beetje naar buiten. In de meeste gevallen kun je door rustig tegen een blokje te tikken de boel wel recht krijgen, maar in dit geval werd het probleem er eigenlijk alleen maar groter van: de verdikking verplaatste zich van de ene kant naar de andere en na het zoveelste tikje was het resultaat dat de boel om viel. Bijzonder jammer gezien de tijd die er in zit om zo ver te komen, maar aan de andere kant is het een leermoment.


M'n voorlopige conclusie is dat het hout nog meer schuin naar binnen moet liggen én dat de muur recht moet zijn. Nu lag het hout hier en daar recht en dus niet schuin naar binnen en liep de muur naar buiten in plaats van recht omhoog. Ik vermoed dat het de combinatie van die 2 is geweest die er voor zorgde dat de boel omviel. Of de blokken recht of iets naar binnen liggen is eenvoudig te zien, maar controleren of de muur recht loopt blijkt op het oog een stuk lastiger en daarom ga ik een stuk gebruiken als lengte de diameter van de onderste cirkel heeft.
Als de buitenkant van de blokken overal gelijk loopt met de uiteinden van de stok die je dan horizontaal over het bovenste deel legt kan het eigenlijk niet mis gaan. En nee, dit is geen handigheidje van mezelf maar ik heb het overgenomen van Linda die het op deze manier bij hun (veel grotere) Holzhausen deed. Ik zal bij de tijd dat ik weer ga bouwen wel een fotootje maken ter verduidelijking. Overigens is herstellen in dit geval geen optie en is er dus maar één ding wat overblijft en dat is opnieuw beginnen. Dit is de start van poging 2:

Maandag 9 maart 2026 - Bad Touch.
Na de afgelopen weken zou ik op Muzikale Maandag natuurlijk verder kunnen gaan met de 3e single die ik ooit kocht, maar die weet ik simpelweg niet meer. Anders zou ik dat wellicht doen, maar er zijn betere bandjes met betere muziek om dit item mee te vullen dus lijkt me dat een wat zinvollere invulling. Zo'n invulling zou zomaar kunnen bestaan uit een nummer van Bad Touch, een band uit Engeland die ik eerder ook al heb benoemd op Muzikale Maandag maar dat mag de pret niet drukken. Kortom: check Skyman.
Zondag 8 maart 2026 - Tetris.
Om op zondag geen herrie te maken besloot ik afgelopen week om het hout wat ik tussendoor even stond te kloven op een hoop te gooien en vandaag te beginnen met aan het WK Tetris, oftewel: het bouwen van het Holzhausen is nu eindelijk van start gegaan. Het enige waar ik me nu wat zorgen over maak is hoe hoog ik uit kom, want ik riep in eerste instantie heel makkelijk: "We gaan de hoogte in!" maar als ik kijk hoe hoog ik vandaag uitgekomen ben, wat er hier nog ligt om gekloofd te worden én wat er nog in de lange voorraad zit, dan krijg ik nog een uitdaging ben ik bang.
Hoe dan ook: zoals elk jaar is de basis natuurlijk een paar pallets om de boel van de grond te houden en die had ik onlangs al een keer geplaatst. Er moesten alleen nog wat schroeven in om uiteindelijk het elastiek voor het dak aan te bevestigen en die heb ik deze keer wat hoger gezet dan bij de vorige. Daar zitten de schroeven in de blokken van de pallet, maar nu zitten ze in de plank. Het scheelt maar ietsje, maar dat maakt uiteindelijk het maaien met de bosmaaier makkelijker omdat je dan niet zo snel achter de schroef of het elastiek blijft hangen tijdens het maaien, met alle gevolgen van dien.

Het is raadzaam om altijd met een cirkel te beginnen om er op die manier voor te zorgen dat het hout ietsje naar binnen hangt als je de muur gaat bouwen. Als het vlak zou staan heb je door het drogen nog kans dat hij alsnog naar buiten gaat hangen en omvalt, maar op deze manier gaat de muur uiteindelijk tegen de opvulling hangen en ontstaat er op die manier stevigheid.



De muur moet horizontaal gezien ietsje naar binnen hangen, maar moet in de hoogte wel zo veel mogelijk recht zijn. Ook dat geeft stevigheid, maar in mijn geval voorkomt het later ook dat er delen buiten het dak vallen. Ietsje naar binnen is in die zin minder erg dan ietsje naar buiten, maar feitelijk wil je allebei niet.



Ik meende dat er in het andere Holzhausen een complete kar hout zat, maar dat blijkt nu niet te kloppen. Het nieuwe is nu al hoger dan het oude en ik ben met het kloven ongeveer op 3/4 van het volume. Er komt dus nog bij én dan ligt er in de lange voorraad nog zeker 1 hele dikke vracht of misschien wel 2 en dan vraag ik me dus af of ik qua hoogte wel een beetje uit kom. Er mag gerust wat hoogte in komen en daar had ik qua hoeveelheid ook best wel opgerekend, maar het is uiteraard niet de bedoeling dat er een toren van 3 meter of hoger komt te staan.
Maar goed, we gaan het meemaken. Ik zal eerst weer wat hout moeten kloven voor ik verder kan en die manier van werken bevalt me op zich goed. Je hebt dan tijdens het bouwen wat keus uit stukken hout in plaats van dat je gekloofde stukken direct weg zou stapelen en dus gebonden bent aan wat je in je handen hebt. Een andere keer weer verder...
Zaterdag 7 maart 2026 - Bos onderhoud.
Voor het broedseizoen (of in ieder geval de periode die de mens daar aan hangt) van start gaat moest er nog even een controlerondje gedaan worden in het Brabants Bosje en het één en ander aan Amerikaanse Vogelkers gemaaid worden. De geschiedenis in het kort: dit was ooit een bos waar niet doorheen te komen was en daarnaast stonden er een stel zogenaamde 'widow makers' in. Vrijwel alle dode en slechte bomen zijn verwijderd en dat leverde naast 40 kuub kachelhout licht en ruimte op in het perceel. Het idee daarachter is dat er een zichzelf regenererend bos ontstaat met zo min mogelijk mengeling van de mens. Hier staat een videootje met een overzicht van hoe het er nu bij staat.

De Amerikaanse Vogelkers was de eerste die haar kans schoon zag en hoewel het om een invasieve exoot gaat leven we in dit perceel met deze boom in plaats van die met alle macht te bestrijden. Het 'leven met' bestaat uit het op laten groeien van een aantal exemplaren die uiteindelijk dienst doen als kachelhout en het maaien van zo'n beetje al het opschot om op die manier de verspreiding deels tegen te gaan, maar ook om te voorkomen dat deze plant het hele perceel over neemt. Inmiddels groeien er ook al wat jonge sparretjes, dennen en er staat zelfs hier en daar een klein eikje tussen.



Bos, natuur. Dat is hier de kern en een mooi voorbeeld van niet blind alles wegzagen is de onderstaande dode Amerikaanse Vogelkers die nu dienst doet als holenboom. Er staan op het perceel nog een aantal dode restanten grove den en ook die doen dienst als holenboom.


Er is geen mooier werk dan zaagwerk, maar hier en daar bewust NIET zagen is in sommige gevallen gewoon nóg mooier. Niet alleen de holenbomen, maar ook omgevallen grove den op deze foto blijft als dood staand (okee, feitelijk 'hangend') hout zo nog een tijdje hangen. De kans is groot dat de top er uit breekt en hij alsnog op de grond komt, maar tot die tijd is hij een thuis voor heel veel insecten.

Op de terugweg had ik nog een kleine mijlpaal met m'n auto. Op zich rij ik natuurlijk niet zo veel, dus de kans dat ik de grote mijlpaal dit jaar nog haal is zo'n beetje nul maar aan de andere kant weet je nooit wat er op doet. Voorlopig doe ik het met deze mini mijlpaal:

Vrijdag 6 maart 2026 - Brandstof.
De één roept dat het door de oorlog in het Midden-Oosten komt dat de brandstofprijzen op dit moment door het dak gaan en de ander roept dat het de accijnzen zijn die de enorme stijging veroorzaakt. Feit blijft: de boel is in een week tijd zo'n beetje onbetaalbaar geworden en het einde lijkt nog niet in zicht en waar dat door komt boeit me eigenlijk niet zo heel erg. Lokaal stond de diesel hier een week geleden nog op 1.75 per liter en in België tankte ik onlangs nog voor 1.54 per liter. De goedkoopste pomp hier staat op dit moment op 2 euro per liter, de duurste op 2.11 en de Belgische pomp waar ik tankte staat inmiddels op 1.91 voor een liter diesel.
Onderweg heb ik ook al prijzen gezien van 2.43 euro per liter en het einde is denk ik nog (lang) niet in zicht. Het punt is dat we wel met z'n allen voor ons vervoer moeten zorgen en dat goederen op hun plaats komen. Vervoerders werken veel met een losse brandstofclausule en dan vangt het probleem zichzelf qua kosten wel op, maar de particulier die naar z'n werk of waar dan ook naar toe reist gaat met een standaard reiskostenvergoeding op dit moment best een dotje de boot in.
Voor mezelf loopt het allemaal nog wel los. Privé ben ik net als iedereen natuurlijk meer voor m'n vervoer kwijt, maar zakelijk werk ik in de meeste gevallen met vaste prijzen voor een klus en daar zit dan alles bij in. Prijzen die eerder berekend waren komen nu natuurlijk nooit meer uit, al valt het gelukkig te overzien wat er op dit moment vast staat en dat heeft voor het grootste deel te maken met het broedseizoen wat er aan zit te komen. Je kunt zoals ik eerder al wel eens uitgelegd heb ook tijdens het broedseizoen prima werken, maar veel dingen moet je gewoon ook niet willen vind ik.
Een boom die hartstikke dood is en in een tuin staat kun je inclusief de omgeving nog wel controleren, maar in bospercelen kan zo veel verstopt zitten wat je simpelweg niet ziet en dan kun je dus zomaar een nest verstoren en dat mag niet. Of die verstoring per ongeluk gaat doet er niet toe, dus in dat soort gevallen kun je werk maar beter uitstellen. Ik vind dat de natuur de kans moet krijgen zich te ontwikkelen en werk in zo'n perceel kan prima later ook nog, wat in dit geval een geluk is want met nieuwe klussen kunnen ook nieuwe kosten berekend worden en dan is er dus weinig aan de hand. Eerst maar eens een poosje weekend vieren!
Maandag 2 maart 2026 - Tandarts.
Hoewel ik al jaren een fantastische tandarts heb blijft er heen gaan nog steeds wel een dingetje en het maakt niet uit of het alleen voor een controle is zoals vandaag of dat er meer moet gebeuren: ik slaap slecht en vind het maar een spannende bedoeling. Ik denk dat die beleving er nooit helemaal uit zal gaan en op zich is dat geen probleem, want in principe ben ik al blij dat ik ga. Dat is heel wat jaren door dezelfde angst best anders geweest, dus in die zin ben ik trots op mezelf dat ik zo ver ben gekomen.
Maar goed, vandaag dus alleen een controle en dat is voor mij qua werk een vrije dag. Sommigen vinden het zonde om voor zoiets simpels een volledige vrije dag op te nemen, maar zoals ik hier boven al aangaf is het voor mij nooit iets simpels en ik vind het juist érg lekker om op zo'n dag niks te moeten en het liefst doe ik er omheen ook echt iets leuks als soort van beloning of als iets positiefs om naar uit te kijken. Dat werd dit jaar in grote lijnen een vriend helpen met het afvoeren van een oude gesloopte piano en een vracht bomenhout uit de lange voorraad halen om het restant in het houthok aan te vullen en een begin te kunnen maken met het nog te bouwen Holzhausen.


In het schema van 3 keer per jaar maaien staat het gras deze week op de nominatie om gemaaid te worden en hoewel er alleen hier en daar nog wat toppen op staan en er een groot deel verdwenen is bij het verplaatsen van de vlinderstruiken heb ik er voor gekozen om vandaag toch maar te maaien wat kon cq wat nodig was. Het is vanaf nu een kwestie van de randen vrijhouden zodat het gras niet in de houthokken en in de beide Holzhausen groeit en verder laat ik het vanaf nu gewoon haar ding doen, al wordt het over enige tijd natuurlijk nog aangevuld met Happy Lawn en wordt ook het bloembed nog ingezaaid. Ik ben echt zó benieuwd hoe het er in de zomermaanden bij staat!
Door het gerommel buiten had ik ook hier online nogal het één en ander aan te passen en zo zijn buiten de normale nieuws-dingetjes ook een aantal dingen in het menu Xtra aangepast. Het gaat dan om de updates voor het nieuwe Holzhausen en het Bloembed 2026 die beiden vanaf nu dus meegenomen kunnen worden in de updates en een compleet beeld kunnen geven. Ik was een tijd terug overigens heel enthousiast begonnen met het dagelijks maken van een foto in achtertuin om op die manier een soort timelaps te maken, maar daar ben ik inmiddels mee gestopt.
Het idee is leuk, maar ondanks de markering die ik op het houthok had gemaakt om de camera steeds op dezelfde plek te hebben krijg je die nooit exáct op dezelfde plek en onder exáct dezelfde hoek waardoor er toch verschil in de beelden zit. Bij een testje wat ik uitvoerde om de beelden achter elkaar te plakken en er op die manier een filmpje van te maken gaf dat een heel onrustig beeld, dus eigenlijk moet je voor dat soort dingen echt een vaste camera hebben waarmee je meerdere foto's kunt maken of (nog beter) video kunt maken op precies dezelfde plek en het is heel simpel: die heb ik niet, dus dat idee ligt helaas in de prullenbak.
Als laatste maar zeker niet onbelangrijkste is het vandaag natuurlijk ook maandag en dus Muzikale Maandag en vandaag ga ik verder met waar ik vorige week gebleven ben. Toen plaatste ik de eerste single die ik als klein mannetje ooit kocht en toeval of niet: ik weet de tweede ook nog. Daarna ben ik het spoort bijster, dus geen zorgen over lijstjes van gekochte singletjes, maar wel een dubbele vandaag. De tweede single die ik ooit kocht was namelijk Sausalito Summer nights van Diesel. Begin vorig jaar hoorde ik Gone before you come van Greatdane, doopte dat Sausolito Summer Nights 2.0 en waarom check je hier. Beiden doen het overigens heerlijk in de auto :)
Zondag 1 maart 2026 - Nieuws.
Nieuws komt in 2 vormen: goed nieuws en slecht nieuws en ik heb het vandaag ondanks dat het zondag is allebei. Om maar met het goede nieuws in huis te vallen: de zoektocht naar een specifiek veiligheidsvest zoals op deze thumbnail waar ik afgelopen vrijdag over schreef is afgerond, want ik heb eindelijk een bedrijf gevonden wat de boel op kan sturen. Ik liep telkens tegen bedrijven aan die niet aan verzending naar Nederland deden, of gewoon helemaal niet naar Europa en dan houdt het al snel op als je iets wil hebben wat hier simpelweg niet te koop is. Ook hier: de aanhouder wint en aangezien dat ik van de verzendkosten nogal achterover sloeg heb ik er gelijk maar 2 besteld. Eén op voorraad is dan uiteindelijk toch een stuk goedkoper dan later nog een keer dezelfde bestelling te doen.
Het slechte nieuws laat zich dan makkelijk raden, want ik heb weer eens een uitnodiging gehad om aangifte te doen voor de inkomstenbelasting. Die uitnodiging komt zeker niet onverwacht en ik heb ook op zich geen hekel aan belasting betalen, maar het is allemaal zo'n gedoe. Als je eenmaal door hebt hoe het werkt is het voor een kleine zelfstandige als ik allemaal prima zelf te doen, maar je moet het dan alsnog even doen en dat is dan het moment dat je tegen allerlei kleine dingetjes aan loopt. Het komt elk jaar telkens weer in orde, maar omdat ik een relatief lage omzet draai vind ik het eigenlijk gewoon zonde van de tijd en moeite.
Het zaagwerk is immers werk naast m'n normale baan als chauffeur en dan hark je gewoon niet even tienduizenden euro's binnen waar een belastingdienst vervolgens erg vrolijk van kan worden. Ja, het is een (extra) inkomen maar na aftrek van alle kosten blijft er in mijn geval echt geen wereldbedrag over en dat hoeft ook niet, maar ik vind dan eigenlijk dat ik de moeite van een aangifte en zo ook niet zou moeten hoeven doen. Maar goed, de Nederlandse staat denkt daar anders over en ik geef alles wat ik doe keurig op dus binnenkort zal er wel een oordeel volgen.
|
|